رفتن به محتوا
مقالات//۳ دقیقه

عدالت آمریکایی

موجی از اعتراضات که در فرگوسن، ایالت میزوری، آغاز شد، به همه شهرهای ایالات متحده، از نیویورک تا شیکاگو، گسترش یافته است.

معترضان در فرگوسن با پلاکاردهایی با نوشته «دست‌ها بالا، شلیک نکن»
معترضان در فرگوسن با پلاکاردهایی با نوشته «دست‌ها بالا، شلیک نکن»

موجی از اعتراضات که در فرگوسن، ایالت میزوری، آغاز شد، به همه شهرهای ایالات متحده، از نیویورک تا شیکاگو، گسترش یافته است. انگیزه اصلی این اعتراضات، قتل مایکل براون، نوجوان سیاه‌پوست آمریکایی ۱۸ ساله، در ۹ اوت است. پلیس آمریکا در چنین پرونده‌هایی سابقه جنایی طولانی دارد. در ۷ سال گذشته، ۹۶ آمریکایی سیاه‌پوست به دست پلیس کشته شده‌اند و ۱۸ درصد این قربانیان کمتر از ۲۱ سال داشتند. ۹۸ درصد شکایت‌ها به سود پلیس پایان یافته است.

اینجا به نظر می‌رسد پرونده مایکل براون نیز همان سرنوشت را داشت. معترضان درست ۱۰۸ روز است که فریاد می‌زنند «شلیک نکن».

اینجا، پس از ۱۰۸ روز، اکنون «عدالت آمریکایی» را می‌بینیم؛ همان عدالتی که می‌خواهند آن را درست در قلب خاورمیانه برقرار کنند.

اینجا می‌بینیم که دادگاه، دارن ویلسون، پلیسی را که نوجوان سیاه‌پوست ۱۸ ساله غیرمسلح و بی‌دفاع را به قتل رساند، بی‌گناه شناخت. بار دیگر، ترور پلیسی نژادپرستانه به دست «عدالت آمریکایی» تبرئه شد. سازمان عفو بین‌الملل برای نخستین بار از ایالات متحده خواست به خشونت پلیس پایان دهد. در همین حال، پرزیدنت اوباما روی صفحه تلویزیون است و به معترضان می‌گوید به عدالت اعتماد کنند. روی صفحه‌ای دیگر، قاتل، افسر پلیس، از «وجدان آسوده» خود سخن می‌گوید. همه این‌ها در حالی رخ می‌داد که پلیس معترضان را بازداشت می‌کرد و علیه روزنامه‌نگاران زور به کار می‌برد.

وجدان یتیم

مکان: اسکی‌شهر، ترکیه

تاریخ: ۱۰ ژوئیه ۲۰۱۳

علی اسماعیل کورکماز، نوجوان ۱۹ ساله، در حال راهپیمایی در حمایت از مقاومت گزی بود که با خشونت پلیس روبه‌رو شد. او ابتدا از سوی پلیس و سپس از سوی مرتجعان مورد ضرب و شتم قرار گرفت. دچار خونریزی مغزی شد و سپس جان باخت. او دانشجوی سال اول دانشگاه آنادولو بود. در ۲۶ نوامبر ۲۰۱۴، پس از ۱۴۰ روز، دادستان از دادگاه خواست پلیس‌های دخیل در این پرونده را تبرئه کند. پس از آن، رسیدگی به پرونده به تعویق افتاد. در واقع، عدالت به تعویق افتاد. در همین حال، رئیس‌جمهور رجب طیب اردوغان با اشاره به کاسبانی که در مرگ علی اسماعیل نقش داشتند، چنین می‌گفت: «کسبه و پیشه‌وران در صورت لزوم سربازند. آنان در صورت لزوم پلیس‌هایی هستند که نظم برقرار می‌کنند.» همان روز، کاسب در دادگاه گفت: «اگر مرتکب جرمی شده بودم، پلیس دستگیرم می‌کرد» و پلیس گفت: «اگر آن یک اقدام کودتایی بود، پس من مأمور جلوگیری از آن بودم.» سرانجام او گفت که «وجدانش آسوده است».

عدالت فقط تصادف کرد

مکان: کرانه باختری

تاریخ: ۲۵ نوامبر ۲۰۱۴

یک راننده اسرائیلی خودرویش را به میان غیرنظامیان فلسطینی راند. در پی این حمله، نور حسن سالم ۲۱ ساله جان باخت و دو نوجوان زخمی شدند. مقامات اسرائیلی این رویداد را تصادف قلمداد کردند. عدالت بر اثر «تصادف» جان باخت.

نقابتان را بردارید، سلاح‌هایتان را زمین بگذارید!

سه انسان که به زبان‌های مختلف سخن می‌گفتند و باورهای متفاوتی داشتند… تنها وجه مشترکشان قاتلشان بود: امپریالیسم خون‌آشام و درنده آمریکا و نگهبانانش. امپریالیست‌ها می‌کوشند با به کار بردن مفاهیمی چون «عدالت»، «دموکراسی»، «آزادی» و مانند آن، خون را از دستانشان پاک کنند. اما نقابشان دیگر فرو افتاده است.

نقاب در ویتنام، ایران، مصر، لیبی، عراق، افغانستان و سوریه فرو افتاد.

در فرگوسن، فلسطین و ترکیه فرو افتاد.

نقاب را ملت‌های ستمدیده فرو انداختند. نقاب را ملت‌هایی فرو انداختند که در ونزوئلا، ایران، سوریه و لبنان با امپریالیسم مبارزه کرده‌اند.

ما مصممیم که تصور امپریالیست‌ها از «عدالت» را درهم بشکنیم. ما تصور «عدالت» به تعویق‌افتاده و درنده را از میان خواهیم برد.

و ما، جوانان جهان، مصممیم که عدالت واقعی را برای مایکل براون‌ها، علی اسماعیل کورکمازها و نور حسن سالم‌ها بازگردانیم!

الیف ایلهام‌اوغلو

نایب‌رئیس TGB

منبع: wayouthunion.com

اشتراک‌گذاریXFacebookTelegramWhatsApp
بازگشت به فهرست

مطالب مرتبط

مقالات

تروریسم واقعی… قربانیان واقعی…

اخیراً دو دیدگاه اصلی درباره حمله تروریستی به مجله شارلی ابدو در فرانسه پدید آمده است که می‌کوشند به پرسش‌هایی جدی پاسخ دهند: قربانیان واقعی تروریسم چه کسانی هستند؟

مقالات

«کیسه»

اعتراض کیسه‌ای ما، افزون بر بازتاب‌هایی که داشت، بحث‌هایی را نیز در پی آورد.