تروریسم واقعی… قربانیان واقعی…

اخیراً دو دیدگاه اصلی درباره حمله تروریستی به مجله شارلی ابدو در فرانسه پدید آمده است که می‌کوشند به پرسش‌هایی جدی پاسخ دهند: قربانیان واقعی تروریسم چه کسانی هستند؟ سازندگان واقعی تروریسم چه کسانی هستند؟ آیا نیروهای امپریالیستی در اعلام جنگ علیه آن صادق‌اند؟

دیدگاه نخست می‌گوید که نیروهای امپریالیستی سازندگان واقعی جنبش‌های تروریستی اسلام‌گرای رادیکال بوده‌اند، از افغانستان در دوران جنگ با اتحاد شوروی تا همین جنبش‌ها در خاورمیانه امروز، اما اخیراً اوضاع وارونه شده است، چرا که این جنبش‌ها از کنترل خارج شده‌اند. من شخصاً با این دیدگاه مخالفم، زیرا این تروریست‌ها بارها ثابت کرده‌اند که کاملاً تحت کنترل‌اند؛ آنان چهار سال است که در امتداد مرزهای دولت صهیونیستی اسرائیل حضور دارند و حتی یک بار هم برای حمله به ارتش صهیونیستی تلاش نکرده‌اند، بلکه در عوض با آن روابط خوبی دارند و از پشتیبانی لجستیکی‌اش برخوردارند، هرچند آموزه این جنبش‌ها می‌گوید «یهودیان» دشمن واقعی و یگانه‌اند.

از سوی دیگر، دیدگاه دیگری وجود دارد که معتقد است نیروهای امپریالیستی و سازمان‌های اطلاعاتی‌شان مسئول این حملات در کشورهای خودشان هستند؛ آنان این جنبش‌های رادیکال را به‌طور غیرمستقیم به کار می‌گیرند و سپس از رسانه‌ها برای قربانی نشان دادن غرب استفاده می‌کنند، حتی اگر به بهای کشته شدن شماری از شهروندان غیرنظامی بی‌گناه خودشان تمام شود، تا مردمشان را قانع کنند که در خطرند و در جنگی مقدس علیه «شر» قرار دارند، و تا مداخلات نظامی تازه بیشتری را در خاورمیانه توجیه کنند.

در اینجا باید سه واقعیت را در نظر بگیریم که ثابت می‌کنند نیروهای امپریالیستی ریاکارند.

نخست، بلافاصله پس از حمله به شارلی ابدو، دو حمله انتحاری در منطقه جبل محسن در لبنان رخ داد، اما دولت‌های ایالات متحده و فرانسه این رویدادها را به‌کلی نادیده گرفتند، در حالی که رسانه‌هایشان همچنان تروریست‌هایی را که در سوریه و لبنان می‌جنگند، انقلابی معرفی می‌کنند.

افزون بر این، رژیم‌های امپریالیستی خلیج فارس همچنان همه پشتیبانی لجستیکی و سیاسی لازم را در اختیار این «جنبش‌های تکفیری» قرار می‌دهند؛ همچنین متحد آمریکا در ناتو، یعنی دولت حزب عدالت و توسعه در ترکیه، همچنان همان نقش اصلی را در حمایت از تروریست‌ها در سوریه و عراق ایفا می‌کند و به آنان اجازه می‌دهد برای ورود به سوریه از مرزهای ترکیه استفاده کنند، افزون بر اینکه به دولت اسلامی عراق و شام (داعش) در فروش نفت دزدیده‌شده از این دو کشور کمک می‌کند و حتی آن را می‌خرد.

با این حال، موضوعی هست که باید جدی گرفته شود: فرانسه بلافاصله پس از حمله به شارلی ابدو یکی از بزرگ‌ترین ناوهای هواپیمابر خود، «شارل دوگل»، را به خلیج فارس فرستاد!!

بی‌تردید اصطلاح «تروریسم» شمشیری دولبه است، زیرا هنوز تعریف مشخصی ندارد و نیروهای امپریالیستی آن را می‌سازند و همزمان از آن استفاده می‌کنند تا خود را «قربانی» نشان دهند و طرح‌هایشان برای نابودی ملت‌ها را در برابر جهان توجیه کنند، همان‌گونه که پیش‌تر در افغانستان در سال ۲۰۰۱ و عراق در سال ۲۰۰۳ کردند.

در جمع‌بندی، از آنجا که آن «تروریسمی» که به کشورهای ما در خاورمیانه حمله می‌کند و آن‌ها را ویران می‌سازد، همچنان از سوی امپریالیست‌ها «انقلاب» تعریف می‌شود و آن دیگری که به آنان حمله می‌کند «اقدامات تروریستی» نامیده می‌شود، ما تنها به یک چیز باور داریم: تروریسم یعنی هر دو، «امپریالیسم و گروه‌های اسلام‌گرای رادیکالی که خود آن‌ها را ساخته است».

احمد ابوعماره